اثر تفاوت کاتیون-آنیون جیره ای بر جنبه های متابولیسم مواد معدنی

از اواخر دوره آبستنی تا اوایل شیردهی یا در واقع در دوره انتقال، نیاز حیوان به کلسیم افزایش می یابد، و همچنین وقوع بیماری های متابولیکی در این دوره بسیار رایج است. در اواخر آبستنی، احتیاج حیوان به کلسیم به میزان نیاز پایه ای حیوان است (هاوس و بل، ۱۹۹۳). و این احتیاج به طور چشمگیری بعد از زایش به منظور تامین نیازهای حیوان برای تولید آغوز و شیر افزایش می یابد (کیهو و همکاران، ۲۰۰۷). بیماری هایپوکلسمی به دلیل کاهش غلظت کلسیم خون متعاقب تاخیر در سازگاری یا عدم سازگاری مناسب بدن حیوان  با این تغییرات متابولیکی اتفاق می افتد، این بیماری می تواند یا همراه با علائم کلینیکی یا بدون علائم کلینیکی باشد.

تقریبا۴۰ الی ۶۰ درصد گاوهای چند شکم زایش تحت تاثیر چالش هایپوکلسمی تحت کلینیکی قرار می گیرند (رینهارت و همکاران،۲۰۱۱، مارتینز و همکاران، ۲۰۱۶)، که منجر به کاهش تحرک روده و مصرف خوراک (مارتینز و همکاران، ۲۰۱۴)، افزایش متابولیت های خونی نشان دهنده توازن منفی انرژی (مارتینز و همکاران، ۲۰۱۴ و چمبرلین و همکاران، ۲۰۱۳) و کاهش عملکرد سلول های ایمنی (کیمورا و همکاران، ۲۰۰۶ و مارتینز و همکاران، ۲۰۱۲) می شود. از آنجایی که هایپوکلسمی با  افزایش احتمال ابتلای حیوان به بیماری های متابولیکی و عفونی، کاهش تولید شیر، افت عملکرد تولید مثلی و افزایش حذف حیوان در اوایل شیردهی رابطه مستقیم دارد، بنابراین این بیماری بیشتر گاوهای پر تولید را تحت تاثیر قرار می دهد (چاپینال و همکاران، ۲۰۱۲، مارتینز و همکاران ۲۰۱۲ و رابرت و همکاران، ۲۰۱۲).

مصرف جیره با توازن کاتیون-آنیون  (DCAD)منفی در دوره قبل از زایمان از افت شدید و طولانی مدت غلظت کلسیم خون در طی دوره بعد از زایمان جلوگیری می نماید، که این به دلیل بروز درجاتی از اسیدوز  به دلیل مصرف جیره آنیونی می باشد. مکانیسم جلوگیری از هایپوکلسمی از طریق کاهش  DCAD جیره در مطالعات قبلی مشخص شده است، که از طریق افزایش جریان کلسیم از طریق افزایش دفع کلسیم از طریق ادرار ( گرانبرگ و همکاران، ۲۰۱۱) و بازگرداندن حساسیت بافت ها به تحریک هورمون های پاراتیروئیدی است. این مکانیسم در طی شرایط آلکالینی غیر فعال می شود (گاف و همکاران، ۲۰۱۴)، و باعث افزایش باز جذب کلسیم از استخوان یا افزایش بازدهی جذب روده ای کلسیم (فریدن و همکاران، ۱۹۸۸، گاف و هارست، ۱۹۹۷)  یا افزایش هر دو می گردد.  نتایج مطالعات اخیر نشان داده است که تغذیه  DCAD منفی قبل از زایش منجر به افزایش غلظت کلسیم خون (مور و همکاران، ۲۰۰۰، ویچ و همکاران، ۲۰۱۴) و بهبود تولیدات حیوان می شود (دگروت و همکاران، ۲۰۱۰، ویچ و همکاران، ۲۰۱۳). میزان بهینه DCAD جیره قبل از زایمان هنوز مشخص نشده است.

در مطالعه متاآنالیزی که توسط چاربونئو و همکاران (۲۰۰۶) انجام شد، گزارش شده است کاهش DCAD جیره منجر به کاهش خطی مصرف ماده خشک می شود. برخلاف این مطالعه متاآنالیز، تعدادی از مطالعات pH ادرار را تا کمتر از ۵/۶، بدون تاثیر منفی بر مصرف ماده خشک، کاهش دادند (مور و همکاران، ۲۰۰۰ و ویس و همکاران ۲۰۱۵). چاربونئو و همکاران (۲۰۰۶)، وجود رابطه خطی مستقیم بین DCAD جیره و pH ادرار را مطرح کردند و پیشنهاد کردند که قبل از ایجاد تغییر اساسی در تعادل اسید- باز جیره، باید به آستانه ای از DCAD رسید. بازگرداندن حساسیت بافت هدف به هورمون های پاراتیروئیدی در pH ادرار نسبتا پایین (کمتر از ۶) نشان داده شده است (گاف و همکاران، ۲۰۱۴). با این حال، آستانه بحرانی برای تعادل اسید- باز  که حساسیت پاراتیروئیدی آن بازسازی شده است، هنوز مشخص نشده است. افزایش جریان ادراری کلسیم بیشتر باعث افت pH ادرار می شود (گرانبرگ و همکاران، ۲۰۱۱، ویس و همکاران، ۲۰۱۵). طبق مطالب فوق الذکر، هدف از این مطالعه بررسی تاثیر کاهش تعادل کاتیون- آنیون جیره
 [ [DCAD= (Na+ + K+) − (Cl + S2)قبل از زایمان بر جنبه های متابولیسم مواد معدنی و انرژی، عملکرد گاوهای شیری قبل از زایمان می باشد. به این منظور از ۸۹ راس گاو هلشتاین چند شکم زایش در ۳۸ روز مانده به زایش استفاده کردند، گاوها به طور تصادفی در سه گروه مختلف قرار گرفتند :

گروه کنترل ( DCAD= +18.3 mEq/100 g DM)

گروه متوسط ( DCAD= +5.9 mEq/100 g DM)

گروه کم ( DCAD= -7.4 mEq/100 g DM)

نتایج مربوط این آزمایش در جدول های ذیل گزارش شده است.

به طور کلی، افزایش DCAD  جیره قبل از زایمان در گاوهای چند شکم زایش باعث کاهش pH ادرار و افزایش دفع کلسیم از طریق ادرار در قبل از زایمان شد. غلظت کلسیم بعد از زایمان به طور خطی با کاهش DCAD جیره افزایش یافت، گاوهایی که وارد سومین مرحله شیردهی خودشان شدند، وقتی قبل از زایش کمترین میزان DCAD را مصرف می کند غلظت کلسیم پلاسما بیشتر افزایش می یابد و احتمال ابتلای حیوان به هایپوکلسیمی تحت حاد بعد از زایمان کاهش می یابد.

همچنین کاهش DCAD جیره منجر به افزایش مصرف ماده خشک و تولید شیر بعد از زایمان می شود. بر اساس این نتایج مدیریت DCAD جیره جهت حفظ pH ادرار بین ۵/۵ و ۶ باعث افزایش سوددهی گله خواهد شد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر از طریق کانال‌های ارتباطی با ما در ارتباط باشید...