پاسخ های التهابی به اسیدوز شکمبه ای تحت حاد

 

اسیدوز شکمبه ای تحت حاد در اثر مصرف مقادیر بیش از حد دانه های غلات، به ویژه جو، در نشخوارکنندگان اتفاق می افتد. در طی اسیدوز شکمبه ای تحت حاد نرخ تولید و جذب اسیدهای چرب فرارکوتاه زنجیر افزایش می یابد و منجر به کاهش pH شکمبه می شود.

برخی از پژوهشگران مقادیر متفاوت pH شکمبه ای را  برای بیان اسیدوز شکمبه ای ارائه دادند. براساس نتایج متاآنالیز اگر pH شکمبه به مدت ۶ ساعت یا بیشتر در روز  کمتر از ۸/۵ باشد، نشان دهنده اسیدوز شکمبه ای است که منجر به کاهش قابلیت هضم الیاف و افزایش غلظت پلاسمایی پروتئین فاز حاد و افت عملکرد و سلامت حیوان می شود.

اگر باکتریها یا توکسین ها از موکوس عبور کنند،  از طریق خون پرتال به کبد منتقل می شوند، اگر باکتری های زنده از کبد خارج شوند باعث بروز بیماری های التهابی مزمن در پاسخ به اسیدوز شکمبه ای تحت حاد از قبیل ذات الریه، اندوکاردیت، پیلونفریت و آرتریت می شود.

در آزمایشی که توسط اندرسون و همکاران (۱۹۹۴) انجام شد رابطه بین اسیدوز و اندوتوکسین ها را مورد بررسی قرار دادند، گزارش کردند که  در طی اسیدوز اندوتوکسین ها در سیاهرگ باب کبدی وجود دارند هر چند که در چرخش سیستمی قابل تشخیص نبودند. گاوهای مبتلا به اسیدوز شکمبه ای تحت حاد مستعد ناهنجاری های متابولیکی همچون کبد چرب، عفونت سم و لنگش، ورم پستان و … می باشند.

عفونت سم و لنگش که بعد از مبتلا شدن حیوان به اسیدوز مشاهده می شود، پاسخ التهابی مشابهی با پاسخ التهابی بدن حیوان به اسیدوز دارد. در پاسخ به اسیدوز شکمبه ای، لیپوپلی ساکارید و آمین های بیوژنیک از موکوس روده جذب خون می شوند. آسیب دیواره روده  و ورود توکسین های باکتریایی به دیواره روده منجر به تحریک ترشح فاکتورهایی همچون سیتوکین ها و پروستاگلاندین ها می شود.

اولین اثر ترکیبات اگزو و اندوژنوس اتساع عروق و انقباض ونول های سطح دیواره روده می باشد، که در نتیجه آن التهاب و جریان توکسین ها به خون را افزایش می­دهد.  این تغییرات عروقی در سطح میانی سم، باعث التهاب، خونریزی، مرگ سلول ها، فعال سازی متالوپروتئیناز ماتریکس و تخریب سیگنال های فاکتور رشد می شود. تغییر رشد سلول ها، آسیب سلول، کاهش جریان اکسیژن و مواد مغذی و کاهش چسبندگی بین سلولی می تواند منجر به آسیب استخوان پدال، آسیب سطح میانی، درد و ضایعات شود. ترشح شده در طی التهاب از طریق دیواره روده جذب شده و نقش کلیدی در پیشرفت لنگش دارد.

بهترین راهکار برای کنترل ناهنجاری های متابولیکی مدیریت تغذیه ای مناسب است، برای مثال برای کنترل اسیدوز استفاده از ترکیباتی مثل جوش شیرین که خاصیت بافری دارد توصیه می شود، هچنین جهت کنترل التهاب و تقویت سیستم ایمنی استفاده از عنصر روی، بیوتین و اسیدهای چرب امگا-۳ توصیه می شود.  

برای دریافت اطلاعات بیشتر از طریق کانال‌های ارتباطی با ما در ارتباط باشید...