پیشگیری از اسیدوز متابولیکی در گوسفندها با جوش شیرین

 

اسیدوز متابولیکی سیستمیک از طریق کاهش ترشح یون بیکربنات و یا از طریق افزایش استفاده از آن بعنوان بافر منجر به کاهش غلظت یون بیکربنات در خون می شود. یکی از دلایل اصلی اسیدوز متابولیکی در نشخوار کنندگان، اسیدوز شکمبه ای است که در گاوهای شیری و گوشتی، گوسفندها و بزها رایج است. اسیدوز لاکتیکی شکمبه ای به دلیل تخمیر سریع سوبستراهای غنی از کربوهیدرات اتفاق می افتد.  تامین بیش از حد دانه ها منجر به عدم توازن در نسبت باکتری های تجزیه کننده لاکتات همچون مگاسفرا السدنی، سلنوموناس رومینانتیوم و ویلونلا آلکالسینس و افزایش تعداد باکتری های تولید کننده لاکتات از قبیل استرپتوکوکوس بوویس و لاکتوباسیلوس استرپتوکوکوس می شود. در اثر تجزیه کربوهیدرات ها، اسید لاکتیک تولید می شود که جذب خون شده و منجر به کاهش pH خون می شود که می تواند کشنده باشد. یکی از آسیب های کاهش pH شکمبه نفوذپذیر شدن لایه مخاطی شکمبه به مایعات گردش خون می باشد که منجر به تشدید دهیدراسیون و اسیدوز متابولیکی می شود.

نشخوارکنندگان سیستم پیچیده ای برای تنظیم اسید- باز دارند. افزایش سطح الیاف جیره به دلیل تحریک ترشح بزاق می تواند منجر به افزایش ظرفیت بافری شکمبه شود. با این حال، امروزه در دامپروری های صنعتی میزان مصرف غلات بالا است که این باعث دشواری در کنترل pH می شود، دامداران برای کنترل این شرایط مستلزم استفاده از ترکیبات بافری هستند. بیکربنات سدیم بعنوان یکی از ترکیبات بافری جهت تعدیل pH در جیره های نشخوارکنندگان استفاده می شود. جهت بهینه شدن توازن نسبت باکتری ها در شکمبه باید pH شکمبه بیشتر از ۵/۵ باشد. افزودن بیکربنات سدیم به جیره منجر به افزایش pH شکمبه و کاهش آسیب های اپیتلیوم شکمبه از طریق کاهش اسیدوز لاکتیکی می شود. اما نتایج مختلفی در این رابطه گزارش شده است و محققان به دنبال راهکارهایی جهت افزایش مصرف خوراک در حیوانات مبتلا به اسیدوز شکمبه ای حاد و تحت حاد هستند.

بنابراین هدف از این مطالعه بررسی تاثیر بیکربنات سدیم در درمان اسیدوز شکمبه ای در گوسفند های مبتلا به اسیدوز شکمبه ای می باشد. در این مطالعه از سه گروه آزمایشی استفاده شده است که عبارتند از: گروه شاهد (۴ راس گوسفند، القا گرسنگی بدون بروز اسیدوز شکمبه ای)، گروه درمان نشده (۵ راس گوسفند، القا اسیدوز شکمبه ای بدون درمان) و گروه درمان شده (۵ راس گوسفند، القا اسیدوز شکمبه ای و درمان با بیکربنات سدیم). اندازه گیری pH شکمبه ای و گاز خون ۴۸ ساعت پس از تغذیه کنسانتره انجام شد. در همه گروه ها pH شکمبه ای کاهش یافته بود. کاهش در pH و بیکربنات خون نشان دهنده اسیدوز متابولیکی می باشد که این کاهش در گروه بدون درمان بارزتر بود. طبق نتایج این مطالعه بیکربنات سدیم از بروز و شدت اسیدوز شکمبه ای جلوگیری می کند.

برای دریافت اطلاعات بیشتر از طریق کانال‌های ارتباطی با ما در ارتباط باشید...